Juni  2019
Home Nieuws Agenda MaandOverzicht Praktisch Achtergrond
Jaar 2013 Jaar 2014 Jaar 2015 Jaar 2016 Jaar 2017 Jaar 2018 Jaar 2019
Januari 2019
Februari 2019
Maart 2019
April 2019
Mei 2019
Juni 2019
Juli 2019
Oktober 2019

Overzicht Griekse Muziek in Juni 2019

Alle evenementen afdrukken

Enkel dit evenement afdrukken

Stelios Petrakis Quartet

Op het "Greekerbeek" festival

Het "Greekerbeek festival" is de opvolger van het "Nous Sommes Grecs" festival, dat zich al enkele jaren een stevige reputatie verworven had bij de liefhebbers van Griekse muziek in Brussel en verre omgeving. De nieuwe vlag dekt in grote lijnen dezelfde lading als vroeger: veel muziek, maar ook film, en natuurlijk hapjes en drankjes aan de bar, die voor de gelegenheid omgedoopt wordt tot een "Café Aman". Daar spelen dan de plaatselijke Griekse muzikanten. Voor het grote podium zelf laten ze muzikanten uit Griekenland overkomen.

Die tweeledigheid "internationaal/lokaal" is - misschien onbedoeld - mooi terug te vinden in de nieuwe naam van het festival. Het Engelse "Greek" is nu eenmaal wat internationaler dan de vroegere Franse benaming, en de rest van de naam verwijst nadrukkelijk naar de lokale dimensie. Plaats van het gebeuren is namelijk De Senghor, en die ligt in Etterbeek.

Het volledige programma staat nog niet op punt op het moment dat we dit publiceren (10.4.2019), maar het voornaamste verschil met de vorige edities lijkt erin te bestaan dat er geopteerd werd voor twee grote avondvullende concerten, in plaats van een hele reeks kortere optredens (zoals dat doorgaans het geval is op een festival). Maar dat is onder voorbehoud, want zoals gezegd hebben we nog niet alle informatie.

Het staat al wel vast dat het "Greekerbeek" festival voor zijn eerste editie al meteen twee artiesten uitnodigt die zich een stevige reputatie verworven hebben bij de liefhebbers van wereldmuziek in het algemeen, en dus niet (alleen) in kringen van Griekse of Grecofiele muziekliefhebbers. De organisatoren van het vernieuwde festival vissen met andere woorden in een veel grotere vijver dan voorheen.

Het "lokaas" waarmee ze hengelen is in elk geval indrukwekkend verleidelijk. Op de eerste avond van het festival programmeren ze het " Stelios Petrakis Quartet", en de tweede avond komen Dimitris Mystakidis en Ifigenia Ioannou . Het voordeel voor ons is dat die al zo vaak hierheen gekomen zijn, en we hebben dus al vaak over hen geschreven. Daarom kunnen we volstaan met een korte samenvatting, en voor meer informatie verwijzen we dan naar onze vorige artikels.

Voor Stelios Petrakis doen we dat hier en nu, voor Dimitris Mystakidis moet u wat verder naar onderen op deze pagina.

Het "Quartet" van Stelios Petrakis is slechts één van de vele projecten van deze veelzijdige Kretenzische muzikant. Met elk van die projecten legt hij zich toe op een andere soort muziek, wat in feite betekent dat elk project ook telkens een ander publiek aanspreekt.

Zijn "Quartet" werd al jaren geleden opgericht, speciaal met het oog op de internationale festivals waar hij zo vaak uitgenodigd werd. Hij was zich steeds meer gaan toeleggen op de traditionele Kretenzische muziek, maar dat is vaak dansmuziek. Als je die vanaf een podium gaat zitten spelen voor mensen die keurig op een rijtje zitten te luisteren, dan heeft die muziek iets weg van een vis op het droge. Er ontbrak iets, vond Petrakis zelf, en dat was de dans. Maar van een internationaal publiek kan je nu eenmaal niet verwachten dat ze de vaak ingewikkelde en spectaculaire Kretenzische dansen zelf onder de knie hebben. De oplossing was dan gauw gevonden: gewoon een danser mee op het podium nemen.

Het Brusselse publiek heeft al een paar keer met deze formule kunnen kennismaken. De eerste keer was - bij ons weten - in oktober 2013 , en toen schreven we een heel artikel over deze nieuwe aanpak. Dat kunt u nog steeds nalezen op die oktober 2013 maandpagina .

Vier jaar later, in oktober 2017 , was Stelios Petrakis opnieuw in Brussel. Voor de pauze speelde hij met zijn trio, na de pauze met het kwartet. Het was opvallend dat zelfs het overwegend Griekse publiek (waaronder heel wat Kretenzers) na de pauze veel enthousiaster reageerde op de formule mét dans. Het is dus beslist geen toeristisch spektakel geworden - maar daarvoor ben je bij iemand als Stelios Petrakis sowieso aan het verkeerde adres.

Het kwartet is al een paar keer van naam veranderd, en misschien nog vaker van bezetting.

Voor het "Greekerbeek" festival ziet die er als volgt uit:

  • Stelios Petrakis : Kretenzische lyra, laouto , askomandoura
  • Dimitris Sideris (Δημήτρης Σιδερής) : laouto , zang
  • Mihalis Kontaxakis (Μιχάλης Κονταξάκης) : mandoline , zang
  • Nikos Lembesis (Νίκος Λεμπέσης) : dans
  • Dimitrios Chatzakis (Δημήτρης Χατζάκης) : piano

Onder meer de piano is nieuw - en toch wel ongebruikelijk in de Kretenzische muziek. Als u het "Quartet" dus al eens gehoord hebt, dan mag dat geen beletsel zijn voor een nieuwe kennismaking met deze samenstelling.

Volgens de perstekst zou Stelios Petrakis voor het "Greekerbeek" festival zelfs met een heel nieuw programma komen, of in elk geval een programma dat in België nog nooit eerder te horen was. Zeg dus niet te gauw: "dit is déjà vu" ...

Voor meer informatie over Stelios Petrakis kunt u terecht in de biografie die we over hem schreven, en natuurlijk ook op zijn eigen website http://www.steliospetrakis.com/ (Grieks en Engels).

Praktische gegevens
Vrijdag 14 juni, 20u30, Espace Senghor, Brussel (Etterbeek) (B)
Meer details op onze zaalpagina.

Tickets: € 14 in voorverkoop, € 16 aan de kassa (€ 15 met korting).

Momenteel (10.4.2019) kunnen er al wel kaarten in voorverkoop gekocht worden, maar dan enkel ter plaatse (Maelbeeklaan 18, ma-vr van 9-17u), ofwel door overschrijving van het juiste bedrag op rekening BE92.0910.2157.2223 (BIC: GKCCBEBB), met vermelding van uw naam, de datum en titel van het concert, en het gewenste aantal plaatsen).

Meer info inmiddels op http://www.senghor.be/festival-greekerbeek/ . Momenteel (13.4.2019) staan daar al de concerten van Petrakis en Mystakidis. Er zou nog meer op het programma van het festival staan. Dat zou dan later op die website toegevoegd worden

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 10/04/2019

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Dimitris Mystakidis & Ifigenia Ioannou

Op het "Greekerbeek" festival

Dimitris Mystakidis en Ifigenia Ioannou komen naar Brussel in het kader van het "Greekerbeek" festival. Zij geven daar een concert op zaterdag, de tweede avond van het festival.

Voor meer informatie over dit festival zelf, en ook over het optreden van het Stelios Petrakis en zijn ensemble op vrijdag, kunt u wat hoger op deze pagina terecht.

De gitarist en zanger Dimitris Mystakidis is goed op weg om een gevestigde waarde te worden in de Lage Landen. Dat geldt eigenlijk ook voor Ifigenia Ioannou . Voor ons is dat gemakkelijk, want we kunnen dan volstaan met een korte samenvatting, en voor meer informatie verwijzen we gewoon naar onze eerdere artikels.

Dimitris Mystakidis ( Δημήτρης Μυστακίδης ) speelt of speelde in tal van orkesten, onder meer samen met wijlen Nikos Papazoglou (bij ons bijvoorbeeld in maart 2002 ), of met Apsilies (zoals in april 2011 ), of met Thanasis Papakonstantinou (zoals in maart 2015 ). Hij is medeoprichter van de Prigkipessa muziekclub in Thessaloniki (zie onze februari 2015 maandpagina ) en hij was samen met hun huisorkest al verschillende keren in Brussel (voor uitverkochte concerten). Hij trad hier ook nog samen op met Ourania Lampropoulou in mei 2014 en nogmaals in januari 2015 .

In datzelfde jaar 2015 verscheen zijn album "Esperanto", dat hij in januari 2017 in Rotterdam kwam voorstellen, en nog maar pas in maart 2019 was hij er mee in Gent. Toen hij er de eerste keer mee hierheen kwam, schreven we een heel artikel over dit album, maar in plaats van dat hier allemaal te herhalen, verwijzen we u gewoon naar onze januari 2017 maandpagina .

Dan moet u wel weer terug hierheen komen, want na "Esperanto" bracht Mystakidis nog een ander album uit, dat " Amerika" gedoopt werd en dat hij in mei 2018 in Brussel en Rotterdam presenteerde. Dit album zou nu opnieuw de basis gaan vormen voor zijn optreden op het "Greekerbeek" festival.

Het voornaamste verschil is wel dat hij toen solo speelde, terwijl hij nu zijn vaste zangeres Ifigenia Ioannou mee naar Brussel brengt.

Wie Dimitris Mystakidis al aan het werk hoorde, zal opgemerkt hebben dat hij geen doordeweekse rembetika -gitarist is - of misschien juist wel. Bij hem zijn heel duidelijk invloeden van de jazz en de blues te horen, maar dat is geen toeval en ook geen "dichterlijke vrijheid" van hem. Zijn album "Amerika" is min of meer bedoeld om daar een verklaring voor te geven, en als u naar het "Greekerbeek" concert in Brussel gaat, dan is ons artikeltje over zijn concerten van mei 2018 beslist ook het (her)lezen waard.

De zangeres Ifigenia Ioannou ( Ιφιγένεια Ιωάννου ) zong tot voor kort samen met het "huisorkest" Pringipessa (of Prigkipessa ) in de gelijknamige club in Thessaloniki en ook zij was al vaker in de Lage Landen te horen. Meestal was dat als begeleidster (zoals nu), maar in september 2018 kwam ze "in eigen naam" naar Brussel. Op die september 2018 maandpagina kunt u dan ook lezen wat we over haar en over haar indrukwekkende carrière schreven.

Meer informatie over Dimitris Mystakidis zelf is te vinden op zijn eigen tweetalige (GR-ENG) website: https://www.dimitrismystakidis.gr .

Ook Ifigenia Ioannou heeft een eigen website, en die zit op http://ifigeneiaioannou.gr/ .

Praktische gegevens
Zaterdag 15 juni, 20u30, Espace Senghor, Brussel (Etterbeek) (B)
Meer details op onze zaalpagina.

Tickets: € 14 in voorverkoop, € 16 aan de kassa (€ 15 met korting).

Momenteel (10.4.2019) kunnen er al wel kaarten in voorverkoop gekocht worden, maar dan enkel ter plaatse (Maelbeeklaan 18, ma-vr van 9-17u), ofwel door overschrijving van het juiste bedrag op rekening BE92.0910.2157.2223 (BIC: GKCCBEBB), met vermelding van uw naam, de datum en titel van het concert, en het gewenste aantal plaatsen).

Meer info inmiddels op http://www.senghor.be/festival-greekerbeek/ . Momenteel (13.4.2019) staan daar al de concerten van Petrakis en Mystakidis. Er zou nog meer op het programma van het festival staan. Dat zou dan later op die website toegevoegd worden

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 10/04/2019

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Kompania

Rembetika & Smyrneïka

Het is alweer - bijna dag op dag - twee jaar geleden dat "Kompania" nog eens in de Lage Landen te horen was. Hoog tijd dus om daar wat aan te doen, moeten ze daar in Athene gedacht hebben. En vermits ze dan toch een "European Tour" op poten zetten, was een ommetje naar Brussel, Groningen en Amsterdam gauw gemaakt.

Het succes lijkt verzekerd, want de groep "Kompania" uit Athene komt al sinds mei 2012 met de regelmaat van een klok hierheen en heeft zich inmiddels een stevige reputatie verworven.

Het meest opvallende aan hun optredens was altijd al de uitzonderlijk goede manier waarop de leden van de groep op elkaar ingespeeld waren, letterlijk en figuurlijk. Geen wonder eigenlijk, want ze werkten al veel eerder samen dan 2012, maar dan in het Atheense rembetika -milieu. Als je daar goed bent, dan heb je als groep geen naam nodig. Het publiek heeft voldoende aan de namen van de muzikanten op de affiche. Maar voor hun eerste optredens in het buitenland, in 2012, moesten ze natuurlijk wel een naam bedenken, en in het begin werd dat " Katerina Tsiridou & Kompania". Maar dat beviel niet zo goed, want het wekt de indruk van een zangeres met enkele begeleiders, terwijl het hier in werkelijkheid gaat om vijf evenwaardige muzikanten die uitstekend samenwerken. Om dat te benadrukken werd de naam al vrij snel ingekort tot "Kompania" (wat dus in feite gewoon "Ensemble" betekent). In 2016 kwamen er dan twee jonge, getalenteerde muzikanten aan boord, die twee van de "oudgedienden" vervingen.

De huidige bezetting van "Kompania" ziet er sindsdien als volgt uit:

  • Ioulia Karapataki : zang, gitaar
  • Sotiris Papatragiannis : zang, baglamas
  • Dimitris Gkinis : accordeon
  • Nikos Protopapas : gitaar, zang
  • Thodoris Petropoulos : bouzouki , tzouras , baglamas , outi , gitaar, zang

De "nieuwkomers" (die nu toch al drie jaar meedraaien) zijn de zangeres en de bouzouki .

Het repertoire van "Kompania" bestaat uit de goede oude rembetika en smyrneïka. . Zoals gewoonlijk beperken ze zich niet tot de overbekende klassiekers uit deze genres, maar ze voegen er ook telkens heel wat minder bekende liedjes aan toe. Die worden zorgvuldig en met kennis van zaken uitgekozen en bewerkt, zodat er een mooi en evenwichtig programma aan het publiek voorgesteld kan worden.

Een goed voorbeeld van hun aanpak is hun recentste album, dat "Κρίση / Crisis" heet en dat al in 2016 werd uitgebracht. Wij bespraken het in ons artikeltje over hun concert van juni 2017 , toen ze dat album hier kwamen voorstellen.

Dat betekent uiteraard niet dat ze nu, twee jaar later, dat zelfde programma nog eens zouden komen overdoen. De vijf van "Kompania" zijn immers stuk voor stuk gepassioneerde muzikanten en geen bandwerkers. Daar horen dus telkens nieuwe uitdagingen bij, niet alleen voor het publiek maar ook gewoon voor zichzelf.

Dat geldt dan zeker voor een heuse "European Tour", waar deze concerten een onderdeel van zijn. Voor zoiets wil je natuurlijk goed voor de dag komen.

Ze hebben trouwens een ambitieus reisschema. Ze beginnen op 21 mei in Tirana (jawel, in Albanië). Vervolgens reizen ze door naar Münster (Duitsland, 30 mei) en Luxemburg (31 mei). Daags nadien (1 juni) spelen ze dan in Brussel, en nog een dag later (2 juni) doen ze Groningen en Amsterdam, allebei op één dag.

Als je dat zo gewoon leest, dan lijkt het nog redelijk vanzelfsprekend. Het wordt al minder evident als je de landkaarten er bijhaalt. Dan wordt duidelijk dat er tijdens de voorbereiding heel wat gepuzzeld en gerekend is. Maar goed, dat doen ze ook als ze het programma van hun concerten samenstellen ...

Tot slot nog even meegeven dat hun concert in Amsterdam samenvalt met het 45-jarige bestaan van de "Griekse Gemeenschap Amsterdam & Omstreken" (kortweg de GGA). Dat is niet helemaal toeval, want "Kompania" trad daar ook al op tijdens hun vorige tournee van juni 2017 .

Meer info over "Kompania" vindt u op hun (Engelstalige) website http://www. kompania .gr .

Praktische gegevens
Zaterdag 1 juni, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 15,- (normaal tarief), € 10,- (reductietarief voor werklozen en studenten).

Meer informatie en reserveringen: http://www.art-base.be

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zondag 2 juni, 14u00, Buurtcentrum Poortershoes, Oosterweg 13, 9724 CA Groningen (NL)

Zaal open vanaf 13u45.

Tickets: € 15,-

Meer info en reserveringen per e-mail naar [aanvragen e-mail adres] of telefonisch op (+31) (0)6 37198536 .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zondag 2 juni, 20u00, Posthoornkerk, Haarlemmerstraat 124-126, 1013 EX Amsterdam (NL)

Tickets: € 18,- (€ 12 voor leden van de "Griekse Gemeenschap Amsterdam & Omstreken").

Daar komen nog € 0,79 servicekosten per ticket bij, plus de transactiekosten, die (afhankelijk van de gekozen betaalwijze) variëren tussen € 0,32 en € 1,02 per bestelling.

Voorverkoop: https://shop.ikbenaanwezig.nl/tickets .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 05/05/2019

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Rebetiki Serenata

Rembetika uit Londen

Het ensemble "Rebetiki Serenata" komt uit Londen om te bewijzen dat rembetika niet altijd uit Griekenland hoeft te komen. Alsof we dat al niet wisten. Maar toch is het interessant om weten dat dit genre de laatste jaren ook in Londen aan een opmars bezig is. Die toenemende belangstelling is te merken aan een aantal vrij recent geopende clubs en aan een heleboel muzikanten die rembetika spelen in verschillende ensembles.

Eén van die ensembles heet dus "Rebetiki Serenata" en voor hun concert in Brussel bestaan die uit:

  • Dunja Botic : zang
  • Utkan Kocak : bouzouki
  • Pavlos Carvalho : bouzouki
  • George Stamatis : gitaar, zang

Deze zelfde muzikanten spelen in Londen ook in heel wat andere groepjes, en anderzijds wil de samenstelling van "Rebetiki Serenata" ook wel eens wisselen van de ene keer tot de andere. Voor Brussel worden ze in elk geval met de bovenstaande bezetting aangekondigd. Dat is nog geen garantie dat ze straks ook zo op het podium zullen zitten, maar dat maakt ook niet echt veel uit.

Ze beloven in elk geval een programma met mooie liedjes, die enerzijds tot zelfbezinning uitnodigen en anderzijds aanzetten tot dansen, liedjes die enerzijds nostalgisch zijn en anderzijds toch ook heel levendig. Kortom: rembetika .

Uit de namen van de muzikanten alleen al blijkt het kosmopolitische karakter van Londen - maar misschien niet helemaal op de manier waarop u zou denken.

De naam van Utkan Kocak (of voluit Utkan Cagri Kocak) klinkt dan misschien niet Grieks, maar als bouzouki -speler is hij toch zo goed als "incontournable" in het Londense rembetika milieu. Hij geeft daar trouwens ook les in bouzouki , soms onder de vorm van een workshop. De deelnemers moeten dan liefst muziek kunnen lezen en al wat met een bouzouki overweg kunnen. Aan het eind van de rit nemen ze niet alleen een (betere) speeltechniek mee naar huis, maar ook nog heel wat kennis over de geschiedenis van de rembetika en van de meest voorkomende ritmes in de verschillende stijlen binnen het genre.

Het is ook niet voor niets dat hij de officieuze leider is van het "Rebetiki Serenata" ensemble.

Daarnaast is het niet zonder betekenis dat ze een podium krijgen in de Art Base. De programmator van die zaal kan zelf toch ook meer dan behoorlijk met een bouzouki overweg, en hij is dus goed geplaatst om het kaf van het koren te scheiden.

Naast bouzouki speelt Utkan Kocak ook nog (onder meer!) baglamas , saz en viool, en naast rembetika houdt hij zich ook bezig met jazz en klassiek.

Aan landsgrenzen heeft hij al evenmin een boodschap als aan muzikale grenzen. Enkele weken na het optreden in Brussel zit hij in Londen op het podium met de Turks-Koerdische zangeres Olcay Bayir. Onder de toepasselijke naam "Crossing Borders" brengen ze daar een heel gevarieerd programma, gaande van smyrneïka tot liedjes van Manos Loïzos, Sülfü Livanelli en Manos Hadjidakis . Ze worden bijgestaan door Pavlos Carvalho en George Stamatis, de twee andere mannelijke leden van "Rebetiki Serenata".

Ook de naam van Dunja Botic, de zangeres van "Rebetiki Serenata", klinkt niet meteen Grieks. Maar schijn bedriegt (soms), want zij is wel degelijk een geboren en getogen Griekse, meer bepaald uit Athene.

In Londen zingt ze in een hele reeks ensembles, en dan niet alleen rembetika . maar ook allerlei traditionele muziek uit Zuid- en Oost-Europa. Haar zangtalent heeft ze blijkbaar geërfd van haar beide grootmoeders.

Ze wordt geprezen omwille van de intensiteit en de gevoeligheid van haar vertolkingen. Dat heeft misschien te maken met een flinke scheut Zigeunerbloed in haar aderen. Eén van haar twee grootmoeders was immers een Roma, en dan nog wel uit een Lăutari familie. Dat waren (of zijn) de professionele muzikanten die al eeuwenlang voor de traditionele muziek zorgen op allerlei feesten in - vooral - Roemenië en Hongarije. Hun naam komt uiteraard van de laouto ("lăută" in het Roemeens), maar ze gebruiken zowat alle andere traditionele instrumenten uit de regio.

Dunja Botic beschikt dus over heel wat deskundigheid op dit vlak, en ze geeft die ook door aan anderen. Ze specialiseert zich in de stemtechnieken van de Balkanlanden, wat onder meer inhoudt dat ze les geeft in traditionele verhaaltechnieken. Zoals bekend is dat een kunstvorm die misschien wel even oud is als de mensheid zelf, maar die nu in de vergetelheid dreigt te geraken. Toch vormt dit de basis voor de zangkunst, en ook daarvoor kan je bij haar terecht. Zij geeft zowel les in solozang als in koorzang. Daarbij focust ze vooral op zangtechnieken uit het Middellandse-Zeegebied.

Ook Pavlos Carvalho, die bouzouki speelt bij (onder meer) "Rebetiki Serenata", geeft les, maar dan om ... cello te leren spelen. Dat is trouwens ook zijn eigenlijke beroep: hij speelt cello in klassieke ensembles, zowel als solist als in ensembles voor kamermuziek. Zijn werkterrein gaat van de barok tot de hedendaagse klassieke muziek.

Als hij dan de rembetika en andere niet-klassieke genres speelt, dan is dat voor hem "gewoon" een hobby. Vaak neemt hij daarbij niet alleen zijn bouzouki mee op het podium, maar ook zijn cello. Voor het optreden in Brussel heeft hij die blijkbaar thuisgelaten.

De liefde voor de klassieke cello heeft hij van zijn vader Santiago Carvalho. die van 1972 tot 2017 vaste cellist was bij het befaamde London Philarmonic Orchestra. Met zijn 45 jaar dienst was het afscheid bij zijn pensionering een emotionele aangelegenheid, want hij was al die tijd zeer geliefd bij de andere leden. "Santi", zoals ze hem noemden, was altijd vriendelijk, innemend en hulpvaardig.

In het geval van Pavlos Carvalho wijst de naam wel degelijk in de juiste richting, want vader Santiago werd in 1942 geboren in Brazilië. Hij was zelf ook de getalenteerde zoon van een gerenommeerd cellist. en hij speelde al op orkestniveau toen hij amper negen jaar oud was. Hij behaalde in sneltreinvaart een hele reeks diploma's van muziekscholen en conservatoria in Brazilië, met een hele resem onderscheidingen en prijzen er bovenop. Uiteindelijk leverde hem dat in 1963 een beurs op om in Londen verder te gaan studeren. Daar ging het op dezelfde manier door, tot hij uiteindelijk geselecteerd werd voor het London Philarmonic.

Ook in een ander opzicht herhaalde de geschiedenis zich. Zoon Pavlos groeide op met de klanken van de cello, begon al heel jong muziek te studeren, en heeft inmiddels een prijzenkast die al even goed gevuld is als die van zijn vader.

Zijn dag begint hij trouwens met enkele fragmenten van Bach op zijn cello, en na zijn dagtaak (als cellist) ontspant hij zich door nog wat op zijn cello te spelen. Geen wonder dus dat zijn dochtertje ook al de microbe te pakken heeft.

De niet-klassieke muziek mag voor Pavlos Carvalho dan misschien "alleen maar" een hobby zijn, toch legt hij daar zich met dezelfde gedrevenheid op toe als op zijn "echte" werk. Hij speelt bouzouki bij minstens vier of vijf verschillende ensembles, en hij maakt vaak de arrangementen voor hen. Met één van zijn projecten probeert hij de geschiedenis van de rembetika in kaart te brengen, vanaf het prille begin in Smyrna en elders, tot en met vandaag. Dat is dan misschien weer een uitloper van zijn bachelor klassieke geschiedenis, die hij tussendoor ook nog even meepikte ...

Praktische gegevens
Zaterdag 8 juni, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 12,50 (normaal tarief), € 7,- (reductietarief voor werklozen en studenten).

Meer informatie en reserveringen: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 10/05/2019

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Trio Harmani

"A spicy blend of true rebetiko"

Het "Trio Harmani" ontstond een paar jaar geleden in Amsterdam, uit een toevallige ontmoeting van drie muzikanten. Nu ja, helemaal toevallig zal het wel niet geweest zijn, want ze zijn alledrie gefascineerd door de rembetika .

Het zijn:

  • Thomas Huisman : zang, bouzouki
  • Lydia Stavraki : zang, percussie
  • Manolis Fragkiadakis : zang, gitaar

Thomas Huisman, de officieuze leider van het "Trio Harmani", werd geboren in Rotterdam maar hij kreeg de rembetika -microbe te pakken tijdens zijn studies als Erasmus-student aan de Universiteit van Thessaloniki. Sindsdien laat hij geen gelegenheid voorbijgaan om deze muziek te horen en - vooral - zelf te spelen. Zo was hij bijvoorbeeld "special guest" toen twee Nederlands-Griekse ensembles in april 2014 in Amsterdam een jaarlijks rembetiko festival op gang probeerden te trekken.

Lydia Stavraki maakte de reis als het ware in omgekeerde richting. Zij werd geboren in Thessaloniki, en na haar studies daar kwam ze naar Rotterdam om er zang te studeren aan de CODARTS universiteit. Behalve rembetika zingt ze ook jazz.

Manolis Fragkiadakis is dan weer een geboren en getogen Kretenzer die informatica studeerde aan de universiteit van Piraeus en die vervolgens naar Leiden kwam om in die richting verder te studeren. Momenteel is hij bezig aan zijn doctoraat, met als onderwerp (in essentie) de ontwikkeling van software voor de analyse van gebarentalen. Tussendoor geeft hij ook workshops, maar het onderwerp daarvan is natuurlijk wel ... rembetika.

Het programma van het "Trio Harmani" omvat dan ook de hele evolutie van het genre, vanaf de beginjaren in de marge tot en met de meer "salon-fähige" versie van na de Tweede Wereldoorlog.

Ze spelen regelmatig op allerlei plaatsen in Nederland, maar dit concert in Brussel wordt hun eerste buiten(neder)landse optreden.

Praktische gegevens
Donderdag 20 juni, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 12,50 (normaal tarief), € 7,- (reductietarief voor werklozen en studenten).

Meer informatie en reserveringen: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 10/05/2019

Terug naar het begin van deze pagina.


Valid XHTML 1.0 Strict!

[Home]  [Nieuws]  [Agenda]  [Overzicht]  [Praktisch]  [Achtergrond]

Please contact our Webmaster with questions or comments.